Яндекс.Метрика Новости по тегу "Мощаницкое дело" - Магілёўскі Рэгіён

Без срока давности. Подробности страшного убийства в Большой Мощанице по версии следствия

2005 год… Деревня Большая Мощаница Белыничского района. Место, где случилось самое страшное по количеству жертв убийство в истории суверенной Беларуси. Семья покупает дом, а через два дня всю ее зверски убивают. Жертв было шесть: 48-летняя женщина и ее сожитель — 53-летний мужчина, 27-летняя дочь хозяйки дома, ее молодой человек и двое малолетних детей. Всего через день задерживают предполагаемых убийц. Павлюченко, Соловьев, Юшкевич, Ракутин, Клебча — все они жители деревни. Сотни экспертиз, допросы, очные ставки, проверки показаний… Однако доказательств недостаточно. Суд подозреваемых оправдывает. Преступление остается нераскрытым. Спустя годы ситуация изменится.

чытаць далей

Верховный суд оставил в силе приговор осужденным по “Мощаницкому делу”

Верховный суд Беларуси оставил без изменений приговор осужденным по “Мощаницкому делу”, вынесенный Могилевским областным судом.

чытаць далей

Рассмотрение “Мощаницкого дела” продолжается в Могилевском областном суде

Читатели “Магілёўскага рэгіёну”постоянно интересуются, как проходит рассмотрение уголовного дела о массовом убийстве в деревне Большая … чытаць далей

У Магілёве тыдзень ідзе суд, дзе адразу чатыром пагражае смяротнае пакаранне. Што вядома?

З панядзелка, 30 сакавіка, Магілёўскі абласны суд разглядае гучную крымінальную справу па масаваму забойству 15-гадовай даўніны. На лаве падсудных, як і 13 год таму, – Павел Паўлючэнка, Сяргей Юшкевіч, Мікалай Ракуцін і Генадзь Салаўёў. Усім пагражае вышэйшая мера пакарання – расстрэл. 

Нагадаем, у 2005 годзе ў вёсцы Вялікая Машчаніца Бялыніцкага раёна была забітая сям’я з шасці чалавек, двое з іх – дзеці. На наступны дзень міліцыя затрымала пяць падазроных, аднавяскоўцаў забітых. Падчас следства абвінавачаныя прызнавалі віну, але ў судзе ўсе заявілі, што іх білі і прымушалі прызнацца ў тым, чаго яны не рабілі. Следства ішло паўтары гады, а суд – 11 месяцаў.

2 лістапада 2007 года суд Магілёўскай вобласці апраўдаў затрыманых па абвінавачванні ў забойстве, а пракуратуры вынеслі прыватнае вызначэнне за недапушчальныя метады следства. Але праз 14 гадоў чацвярых фігурантаў справы затрымалі зноў. Іх зноў абвінавачваюць у здзяйсненні таго ж забойства. У гэты раз следства абапіраецца на экспертызу пахавых слядоў, вынікі якой нібыта паказваюць на вінаватасць мужчын. Абвінавачаным, як і 13 гадоў таму, зноў пагражае выключная мера пакарання – расстрэл.

У якіх умовах праходзіць суд? 

Першае паседжанне па справе. Фота: TUT.BY

Суд Магілёўскай вобласці разглядае гучную крымінальную справу ў будынку суда Ленінскага раёна Магілёва. Старшынствуючым па справе прызначаны суддзя суда Магілёўскай вобласці Сяргей Каралёў.

Суд адбываецца ў адкрытым рэжыме, неглядзячы на абвешчаную ў свеце пандэмію каранавірусу. Але, як паведамляе mspring.online, у судзе прадпрымаюцца меры для захавання здароўя наведвальнікаў працэсу. Канвойная служба рассаджвае ўсіх такім чынам, каб паміж імі было як мінімум адно пустое крэсла, а таксама мерае тэмпературу з дапамогай інфрачырвонага тэрмометра. У другі дзень у аднаго з гледачоў працэсу прыбор паказаў тэмпературу ў 37.2 градуса. Яго адразу выдалілі з залы суда.

Што адбывалася ў першы тыдзень суда?

Як адзначае часопіс пра правы чалавека mspring.online, судовы працэс, напэўна, расцягнецца на пару месяцаў.

У першы дзень у судзе выступіў пацярпелы Павел Півавараў, бацька забітых дзяцей. Другі дзень суда быў прысвечаны допыту пацярпелага Ігара Сушы. Пасля допыту абаронца абвінавачанага спытаў, якім словах мужчыны можна верыць, бо яго паказанні за час судовых слуханняў моцна адрозніваюцца. Той адказаў, што цяперашнім, таму што тады, 13 гадоў таму, ён «нёс эмацыйны трызненне», быў не ў сабе з-за перажыванняў, запойна піў, таму агучваў і чуткі, і свае здагадкі, піша TUT.BY.

За гэты час, па інфармацыі TUT.BY, у  судзе дапыталі першага абвінавачанага, 32-гадовага Мікалая Ракуціна. У 2005-ым годзе, калі адбылося забойства, яму толькі споўнілася 18 гадоў. Яго падрабязна распытваюць аб тым, што ён рабіў 15 гадоў таму ў дні да і пасля забойства.

Мікалай Ракуцін. Фота: TUT.BY

Паведамляецца, што ён настойвае, што нікога не забіваў. Па сутнасці, Ракуцін паўтарае ўсе свае паказанні, якія даваў у судзе 13 гадоў таму, пасля якога быў апраўданы. Ракуцін даволі падрабязна распавёў, што падчас папярэдняга следства 15 год таму яго збівалі супрацоўнікі міліцыі, патрабуючы ва ўсім прызнацца. Білі рукамі, кнігамі па розных частках цела так, каб не заставалася сінякоў. Ён, кажа, не ведаў, у чым прызнавацца, пакуль яму не распавялі, што гаворка пра забойства той сям’і і не паказалі некалькі фота з месца злачынства.

У другі раз па гэтай справе Ракуціна затрымалі 2 лістапада 2018 года на працы. Затрымлівалі яго, па словах Ракуціна, жорстка. На працу прыехалі трое ў цывільным, заламалі рукі, надзелі на галаву мяшок, у ім прывезлі ў Бялыніцкім РАУС.

Ракуцін лічыць, што яго «пахавыя сляды» пакінулі на месцы злачынства наўмысна і ўжо пасля вынясення апраўдальнага прысуду. Кажа, яму нехта казаў, што такое магчыма. І нездарма, упэўнены ён, пах нібыта застаўся пад слядамі крыві на цэгле, пра якую Ракуцін гаварыў па падгаворванні міліцыянтаў на допыце да суда 2007 года.

– А як вы растлумачыце свае пахавыя сляды пад плямай крыві ахвяры на вушаку дзверы? 

– Гэта вы спытаеце ў тых, хто гэты пах там пакінуў. А пакінулі яго там спецыяльна, таму што калі б ён быў толькі на цэгле, гэта было б падазрона.

Ракуцін распавёў, што на працягу гэтых 13 гадоў прама ў РАУС хтосьці, але дакладна не медыцынскі супрацоўнік, двойчы браў у яго кроў –  з вены проста ў шпрыц. Для чаго –  ён не ведае, яму не казалі. Але абодва разы папярэджвалі: пакуль не дасі кроў – ня выйдзеш з будынка. Абвінавачаны лічыць, што яго кроў і выкарыстоўвалі для таго, каб пакінуць яго «пах» на месцы злачынства, то бок доказы сфабрыкаваныя –  зноў. На што суддзя заўважыў, што ёсць дадзеныя аб тым, што гэтыя старыя ўзоры крыві згнілі і былі не прыдатныя для даследавання.

Слуханне справы працягваецца. 

Якія застаюцца пытанні да справы? 

Фота: TUT.BY

На дадзены момант у справе, па меркаванні магілёўскіх праваабаронцаў, да гэтага часу застаюцца дзіўныя моманты.

  1. У першую чаргу, у кастрычніку 2019 года: калі следства ўжо падыходзіла да канца, дом, дзе адбылося забойства, згарэў. Там ніхто не жыў 14 гадоў. Электрычнасць там абрэзалі. Прычыну пажару дагэтуль публічна не абвясцілі.
  2. Нечакана з фігурантаў крымінальнай справы знік адзін чалавек (было пяць, стала чатыры). Са спісу абвінавачаных прыбралі Аляксандра Клепчу. Як сцвярджае сайт by, менавіта на паказаннях Клепчы шмат у чым «трымаецца» крымінальная справа. Паводле непацверджанай інфармацыі, мужчына заключыў са следствам дасудовае пагадненне. Ніякіх падрабязнасцяў пра гэта не ведаюць (ці не хочуць выдаваць) нават яго бліжэйшыя сваякі. TUT.BY паведамляе, што ён «выступае сведкам па стане здароў’я».
  3. Судовы працэс рэгулярна пераносіўся. Першае паседжанне павінна было адбыцца яшчэ ў снежні 2019 года. Потым яго перанеслі на студзень 2020. У выніку, суд пачаўся 30 сакавіка 2020 года. Паводле інфармацыі 6tv.by, гэта звязана з тым, што ўсе фігуранты то давалі прызнальныя паказанні, то ад іх адмаўляліся.
  4. Яснасці ў тым, што адбываецца, не хапае ў тым ліку і таму, што фігуранты і іх адвакаты далі падпіску пра неразгалошванне.

Як адзначае TUT.BY, па прыгаворы Магілёўскага абласнога суда рэчавыя доказы, у тым ліку і талкушка, на якой былі выяўлены пахавыя сляды, якія належаць Клебчы, павінны былі знішчыць пасля ўступлення ў сілу прысуду. Незразумела, што тады даследавалі эксперты ў 2018-м. Запіска Салаўёва, у якой ён піша, што ведае, дзе Паўлючэнка схаваў нож, якім забіваў людзей, у спісе рэчдокаў ў прысудзе 2007 года не паказваецца. Калі гэтая запіска існавала ў 2005 годзе, незразумела, чаму яе не разглядалі на першым судзе і канфіскавалі толькі ў 2018 годзе.

Крыніца: spring96.org

 

Як праходзіць суд за самае масавае забойства ў гісторыі Беларусі

У другі дзень суда выступіў сын і брат забітых у Вялікай Машчаніцы ў 2005 годзе, паведамляе mspring.online.

У аўторак, 31 сакавіка, у будынку суда Ленінскага раёна працягнуўся працэс над Паўлам ПаўлючэнкамСяргеем ЮшкевічамМікалаем Ракуціным і Генадзем Салаўёвым. Іх абвінавачваюць у тым, што 15 гадоў таму, у канцы траўня 2005 года, яны здзейснілі масавае забойства сям’і з шасці чалавек у вёсцы Вялікая Машчаніца Бялыніцкага раёна (9 км. ад Бялынічаў). Сярод ахвяр былі дзеці.

На той момант усім абвінавачаным было ад 18 да 24 гадоў, трое з іх вучыліся ў адным класе. У 2007 годзе Магілёўскі абласны суд ужо разглядаў справу ў дачыненні да гэтых хлопцаў, але тады прызнаў іх невінаватымі. Цяпер жа ўсім чацвярым пагражае смяротнае пакаранне.

 

UNDER-КАРАНАВІРУСНЫ СУД

 

Другі дзень працэсу пачаўся з каранцінных мер. Усіх жадаючых гледачоў у зале парассаджваць не змаглі – не хапіла месца. Усё таму, што канвойня служба папрасіла рассаджвацца тых, хто прыйшоў такім чынам, каб паміж імі было як мінімум адно пустое крэсла.

Калі ў залу ўвайшоў суддзя Сяргей Каралёў, то перш за ўсё ён запатрабаваў ад канвойнага вымераць тэмпературу гледачам у зале з дапамогай інфрачырвонага тэрмометра.

У аднаго з гледачоў працэсу прыбор паказаў тэмпературу ў 37.2 градуса. Яго тут жа папрасілі выдаліцца з залы суда. Калі высветлілася, што ва ўсіх астатніх тэмпература адпавядала норме, пасяджэнне пачалося.

 

ІГАР СУША. ПАЦЯРПЕЛЫ. ЗАБІТЫЯ ДВОЕ ПЛЯМЕННІКАЎ, СЯСТРА І МАЦІ

 

Другі дзень суда быў прысвечаны допыту пацярпелага Ігара Сушы. У Вялікай Машчаніцы забілі яго маці Ганну Сушу (48 гадоў), сястру Іну Півавараву (26 гадоў) і двух пляменнікаў – 7-гадовага Дзіму Піваварава і 6-гадовую Наташу Півавараву.

На момант трагедыі Ігар Суша адбываў тэрмін у папраўчай калоніі №15 г. Магілёва. Ён вызваліўся па амністыі праз месяц пасля масавага забойства. Ігар не стаў раскрываць прычыны, па якіх ён апынуўся ў зняволенні. З яго расказу было зразумела толькі тое, што па-за волі ён правёў каля года.

Адказваючы на ​​пытанні боку абвінавачвання, ён распавёў, што яго маці і яе сужыцель Фёдар Тэльмакоў любілі выпіць, калі былі грошы. Паводзілі сябе пры гэтым ціха, без скандалаў.

Пра забойства Ігар даведаўся, калі вызваліўся з калоніі. У зняволенні да яго даходзілі чуткі, што ў Вялікай Машчаніцы адбылася бойня, але ён не думаў, што пацярпелі яго родныя.

Доўгі час пасля гэтага не мог прыйсці ў сябе – запіў. Жыў у іншага пацярпелага – Паўла Піваварава, мужа забітай Іны і бацькі двух загінулых дзяцей.

Калі Суша успамінаў абставіны 15-гадовай даўніны, у Піваварава, які прысутнічаў у зале, трэсліся рукі.

У 2008 годзе Ігар Суша зноў трапіў пад крымінальную справу за крадзеж.

– Я тады не ведаў, як жыць. Ды жыць і не хацелася. Там пайшло-паехала, – сказаў Суша.

 

ПАЦЯРПЕЛЫ АДМОВІЎСЯ ПАТРАБАВАЦЬ КАМПЕНСАЦЫЮ МАРАЛЬНАЙ ШКОДЫ

 

Ігар Суша заявіў суду, што адмаўляецца ад кампенсацыі маральнай шкоды з боку вінаватых. Суддзя Сяргей Каралёў некалькі разоў удакладніў гэтую пазіцыю пацярпелага.

– Не патрэбныя мне гэтыя грошы, – заявіў Суша.

Паводле яго слоў, яму трэба толькі справядлівасць. Пры гэтым ён не спяшаўся вінаваціць тых, хто знаходзіўся ў закратаванай клетцы – на яго думку, пакараць павінны сапраўды вінаватых у масавым забойстве.

Ён успомніў, што аднавяскоўцы загінуўшых з рознай ступенню перабольшання заяўлялі яму, што забойцамі з’яўляюцца нейкія мясцовыя хлопцы.

Калі ён трапіў у другі раз у сваім жыцці ў магілёўскае СІЗА, яго сукамэрнік распавядаў, што адзін час жыў у камеры з адным з цяперашніх абвінавачаных.

– Прозвішча майго сукамерніка было Сцяпанчанка. Ён казаў, што сядзеў ці то з Ракуціным, ці то з Клепчам, і што гэты чалавек вельмі шкадаваў аб тым, што ён зрабіў, – заявіў суду Суша.

Праўда, на ўдакладняючыя пытанні суддзі Каралева, пра што менавіта шкадаваў Ракуцін або Клепча, пацярпелы адказаць не змог.

Таксама Ігар Суша апазнаў некалькі прадметаў, канфіскаваных з месца злачынства – таўкач для цісканіны бульбы, металічную часткe рыдлёўкі, сякеру і іншыя.

Асабліва яму запомнілася сякера. Паводле яго слоў, сужыцель яго маці Фёдар Тэльмакоў плёў кошыкі, для якіх патрабаваўся металічны дрот. Яго ён рассякаў як раз сякерай, з-за чаго на лязо утварыліся пашкоджанні. Па іх Суша і апазнаў прадмет.

У адказ на гэта абвінавачаны Павел Паўлючэнка паведаміў, што, згодна з матэрыялаў справы, сякеру выявілі ў зусім іншага чалавека.

 

ДЗІЎНАЯ КВАТЭРА

 

Вялікі блок пытанняў быў прысвечаны пераезду Ганны Сушы і яе сям’і з Бялынічаў ў Вялікую Машчаніцу. Як распавёў Ігар Суша, гарадская кватэра не была прыватызаваная. Прапісаныя там былі толькі ён і яго маці. Яшчэ там жыў Фёдар Тэльмакоў, а сястра Іна Піваварава разам з дзецьмі часта прыязджала з Крычава – часам проста пагасцяваць, часам з-за сварак з мужам Паўлам Піваваравым.

Пры гэтым Ганна Суша доўгі час хацела свой дом. Тут на гарызонце з’явіўся сусед Сяргей Сцяпанаў, які прапанаваў купіць кватэру. Узамен ён паабяцаў прыватызаваць яе, аплаціць усе камунальныя даўгі сям’і, знайсці домік у вёсцы і даць невялікую суму зверху.

Здзелка праходзіла ўжо без Ігара Сушы – ён як раз у гэты час трапіў у другое зняволенне. Ён не ведаў, як праходзіць здзелка, паколькі лістоў ад сям’і, па яго прызнанні, не атрымліваў.

Толькі калі ён вызваліўся, то змог сустрэцца са Сцяпанавым. Апошні паведаміў яму, што ніякіх даўгоў перад сям’ёй Сушы не мае і расплаціўся спаўна.

Бок абароны пацікавіўся ў Ігара, ці было ў яго адчуванне, што яго падманваюць. На што Суша адказаў, што спачатку было, але потым стала ўжо не да гэтага.

У сваю чаргу адвакат аднаго з абвінавачаных паведаміў, што Сцяпанаў ўжо не раз праварочваў «рыэлтарскія» здзелкі і трапляў пад суд.

На слушнае пытанне, ці не падазрае Суша, што ў забойстве мог быць замешаны рыэлтар, пацярпелы адказаў, што Сцяпанаву гэта было нявыгадна:

– Ну, што ён, зусім дурань. Толькі адбываецца здзелка, як ён будзе кагосьці забіваць? Я так не думаю, – сказаў Суша.

 

ЭПІЛОГ

 

Як аказалася, Ігар Суша нават не ведаў, што на абвінавачаных падчас першага працэсу ў 2007 годзе следчыя аказвалі ціск і выбівалі паказанні сілай.

Судовы працэс, відавочна, расцягнецца на пару месяцаў як мінімум. На дадзены момант справа выглядае заблытана, з-за чаго ёсць трывожнасць за справядлівасць канчатковага вэрдыкту.

Мабыць, было б спакайней, калі б у Беларусі не было смяротнага пакарання. Судовых памылак, якія прыводзяць да расстрэльным прысудах, статыстычна няшмат. Але хто ведае, чым усё павернецца ў гэты раз.

Фота: mspring.online

Алесь Святліцкі

Крыніца: mspring.online

У Бялыніцкім раёне гарэў дом, у якім забілі сям’ю з шасці чалавек

Познім вечарам 20 кастрычніка ў аграгарадку Вялікая Машчаніца Бялыніцкага раёна нечакана загарэўся дом па вуліцы Ключаўской, у якім ў далекім 2005 годзе забілі сям’ю з шасці чалавек.

Пажар пачаўся абсалютна нечакана, калі на вуліцы ўжо было цемна. Яго заўважылі мясцовыя жыхары і амаль адразу ж патэлефанавалі супрацоўнікам МНС. Пажарныя даволі хутка прыбылі на месцы здарэння, бо пост МНС у аграгарадку В. Машчаніца знаходзіцца непадалёк ад вуліцы Ключаўской, і пачалі тушыць полымя. Аднак утаймаваць пажар удалося толькі пасля прыбыцця некалькіх пажарных разлікаў з Бялыніч і іншых населеных пунктаў.

Па словах відавочцаў, дзіўным было тое, што дом як быццам знянацку загарэўся знутры. У хаце з часоў жудаснага забойства ніхто не пражывае, дом даўно адключаны ад электрычных сетак, ды і наогул мясцовыя жыхары заўсёды імкнуцца абыходзіць бокам гэта сумна вядомае месца. Таму шмат хто з жыхароў Машчаніцы мяркуе, што хату нехта падпаліў. Спрэчкі ўзнікаюць толькі наконт таго, наўмысна гэта зроблена ці выпадкова.

Раніцай 21 кастрычніка на месцы здарэння працаваў інспектар пажарнага нагляду. Каля месца здарэння таксама знаходзіўся супрацоўнік міліцыі. Па іх словах, нейкія канкрэтныя высновы аб прычынах пажара будуць зроблены пазней, пасля таго, як будуць вывучаны ўсе абставіны здарэння.

Нагадаем, што год таму супрацоўнікі міліцыі зноў затрымалі былых падазраваных у забойстве сям’і з шасці чалавек, якое адбылося ў вёсцы Вялікая Машчаніца Бялыніцкага раёна ў 2005 годзе. Гэтыя людзі да гэтага часу знаходзяцца пад вартай, тэрмін іх арышту ўжо некалькі разоў працягваўся.

Па чутках, якія ходзяць у асяродку сваякоў затрыманых і сярод мясцовых жыхароў, у следства зараз з’явілася сведка, якая дала сведчанні не на карысць некаторых з затрыманых. Нейкіх канкрэтных падрабязнасцей не ведаюць нават блізкія сваякі затрыманых хлопцаў, бо тым забаронена разгалошваць якую-небудзь інфармацыю.

У ноч на 1 чэрвеня 2005 года ў вёсцы Вялікая Машчаніца Бялыніцкага раёна была забіта сям’я з шасці чалавек, у тым ліку двое маленькіх дзяцей. Праз дзень былі затрымана пяцёра маладых людзей ва ўзросце ад 18 да 24 гадоў з гэтай жа вёскі, ім неўзабаве было прад’яўлена абвінавачванне ў забойстве. Расследванне па справе цягнулася амаль паўтары гады, пасля адзінаццаць месяцаў у Магілёўскім абласным судзе пад старшынствам суддзі Міхаіла Мельнікава ішоў судовы працэс. Па выніках судовага разгляду пракурор патрабаваў для двух падазраваных выключную меру пакарання – растрэл, для трох іншых – пажыццёвае зняволенне.

Аднак 2 лістапада 2007 года судовая калегія Магілёўскага абласнога суда ўсім пецярым хлопцам у сувязі з недаказанасцю віны вынесла апраўдальны прысуд. Адзін з падсудных – Аляксандр Клепча – быў вызвалены з пад варты ў зале суда, астатнія чацвёра былі пакараныя тэрмінамі зняволення ад 4 да 10 гадоў 2 месяцаў за іншыя злачынствы: крадзяжы, сэксуяльныя дачыненні з непаўнагадовымі, спробу згвалтавання, хуліганства.

Пазней адбылося паседжанне Вярхоўнага суда Рэспублікі Беларусь, які пакінуў прысуд Магілёўскага абласнога суда без змен.

Сяргей Семяновіч